શબ્દો બધા વ્યર્થ છે.

લાગણી ને અર્થ છે.

બધા ખોટા વ્યાકરણ,

ભૂલવા મા અર્ક છે.

ક્યારેક  હારવમા,

જીતનો નોખો સ્પર્શ છે.

કાદવ મા યે ખીલે,

એ જીવન નો ધર્મ છે.

“મનન”બધુ જ છે શૂન્ય,

આતમ  એજ મર્મ છે

अनपेक्ष,शुचिर्दक्ष,उदसिनो गत्व्यथ,सर्वार्म्भ,परित्यागी यो मद भक्त समेप्रिय। --શ્રીમદ ભગવત ગીતા (16/12)

હકારાત્મક્તા આવી જશે કે થયુ ,એવુ નથી.એનુ સ્થાન ક્યારેય સ્થિર હોતુ નથી.દરેક વખતે નવો “એકડો”.

પરિસ્થિતિ જોડે આપણા મન ની દશા સતત બદલાયા કરવા ની,અને જો ઉપર-ઉપર ની હકારાત્મક્તા હશે તો જરૂર એ અખૂટ યત્ન માંગશે અને તે કર્યા છતા પણ એ મળશે જ એ જરુરી નથી.

પરિસ્થિતિ ને જોવાનો એની જોડે ના સંબંધ નો વ્યુહ હકારાત્મક્તા  હોય તે પુરતુ નથી.

આપણા ભીતર થી હકારાત્મક્તા નો નાદ આવવો જોઇએ.

આ પ્રયત્ન જ જરુરી અને પ્રાથમિક હોય છે.મેળવેલી હકારત્મક્તા તો તેનુ માત્ર ફળ છે,તેતો દ્વિતિય શ્રેણી મા જ મુકાય.

અહી સાધન અને સાધ્ય નો તર્ક આપણે ગુચવશે,પણ જ્યાસુધી સાધાના ની સ્થિતિ છે ત્યાં સુધી  પ્રયત્ન જ મુખ્ય છે.

પછી થી સ્રુષ્ટિ ના નિયમ મુજબ જો સાધક ના પ્રયત્ન નક્કર,યથાયોગ્ય  હશે તો અવશ્ય  સિધ્ધિ એટલે હકારત્મક્તા પરિણામ રૂપે આવશે જ.

એટલેકે દરેક સ્થિતિ વખતે હકારાત્મક્તા ને પ્રાથમિકતા નહી એના પ્રયત્ન ને પ્રથમિક્તા આપો.

New "DAWAT"ad has explain the difference of INDIAN culture by outline these dialogues........
"hamare yaha I LOVE U khete nahi banate hai."
"dibbe me bhar kar I LOVE U bhejte hai,not stupid s.m.s"
Really words are miserable medium of expressing feelings but poor mankind hasnt found a alternative.
Though some real spiritual persons has used better medium of expressing .
According to universal natural laws  TRUE LOVE can only exist without lust.
after even knowing facts we(I )are poor.

નથી સ્પર્શ થાતો, નથી એ જણાતો,

ગુઢ છે સદાને ,નિરાકાર વાને,

તેથી છે શબ્દ “નાસ્તિક” ઘણા ની જબાને.

બધુ જાણતો એ,નથી એ જણાતો,

વસે છે એ કણ મા ને કણ થી ય પર,

તેથી છે શબ્દ “નાસ્તિક” ઘણા ની જબાને.

નથી હેસિયત એ સમજવા ની આની

એ ઇશરૂપ તત્વ જે ગુઢ છે સદાને,

તેથી છે શબ્દ “નાસ્તિક” ઘણા ની જબાને.

વહે છે એક જરણુ,જે પૂજ્ય પાંડુરંગ નું,

થયો સ્પર્શ, એનો ઝરણ ના એ જલ નો,

હવે છે તેથી છે શબ્દ “આસ્તિક” બધા ની જબાને.

IN YEAR “2004